Het schrijfproces van Diana Gabaldon: “Ik schreef Outlander om te oefenen”

Datum: 2018-10-21 12:26:17
2
0
  

In het nieuwe PBS televisieprogramma The Great American Read bespreekt Meredith Viera de 100 meest geliefde boeken in Amerika. Van fantasy tot historische romans, de boeken worden geanalyseerd om te zien wat ze ons over het echte leven vandaag de dag kunnen vertellen. Schrijvers van over de hele wereld worden uitgenodigd om te vertellen over hun schrijfproces, ervaringen en inspiratiebronnen. Onder deze schrijvers was natuurlijk ook Diana Gabaldon, die met de Outlander reeks een groot succes wist te behalen.

Momenteel is Gabaldon bezig met het schrijven van het negende boek Go Tell The Bees That I’m Gone en zijn er miljoenen exemplaren van voorgaande boeken verkocht, maar ook zij moest eerst ontdekt worden als schrijfster. “Ik wist altijd al dat ik schrijfster wilde worden, dus toen ik 36 werd zei ik tegen mezelf: ‘Nou, dan kan ik beter maar een boek gaan schrijven’,” vertelt Gabaldon. Ze realiseerde zich dat Mozart met 36 jaar al was overleden, en dus maar beter zelf kon gaan beginnen. En dat heeft ze gedaan!

Het begon allemaal met een online discussie die ze had met een man die haar probeerde te laten voelen hoe het was om zwanger te zijn. Diana corrigeerde hem met het korte verhaal dat ze had geschreven over een vrouw die haar zwangerschap aan haar broer uitlegt. Het verhaal bleek erg aan te slaan onder de lezers van de blog en mensen wilden al snel meer lezen totdat iemand een literair agent aanraadde. “Mijn man zegt dat het voor mij niet mogelijk is om een discussie te verliezen, en daar heeft hij gelijk in. Daardoor overkwam ik ook mijn angst om te laten zien wat ik had geschreven, ik wilde de discussie winnen, wat nog lukte ook.”

Bron foto’s: FarFarAway

Toen Gabaldon besloot een boek te schrijven, had ze twee fulltime banen en drie kinderen onder de leeftijd van zes. Niet echt ideale omstandigheden om te gaan schrijven, zou je zo denken. Ze wil dan ook niemand horen zeggen dat ze geen tijd hebben om te schrijven:

Ik heb ’s nachts leren schrijven, en dat doe ik nog steeds. Mijn man gaat om 21.00 uur naar bed, dan laat ik de honden nog even uit en ga voor twee uurtjes even liggen. Dan sta ik op, neem ik een cola en werk ik tot 4.00 uur in de ochtend. Ik kan ook op andere momenten van de dag schrijven, maar het is vooral belangrijk dat mensen me met rust laten.

Zeker het schrijfproces van Diana is hierbij erg interessant en opmerkelijk gezien alle intrinsiek verwikkelde verhaallijnen in Outlander. “Ik schrijf niet in één rechte lijn en ik plan niet vooruit,” vertelt ze openhartig. “Om heel eerlijk te zijn, weet ik niet eens wat er precies in een boek gaat gebeuren.”

Om de boeken toch goed op elkaar aan te laten sluiten, leest ze steeds het voorgaande boek om draadjes weer op te kunnen pakken en het met zijn originele kracht en emoties terug te kunnen laten komen. Eigenlijk was het helemaal niet de bedoeling om het eerste boek van Outlander daadwerkelijk uit te geven:

Ik begon Outlander te schrijven om te oefenen. Ik wist dus dat ik schrijfster wilde zijn en besloot dat ik het alleen kon leren door te gaan schrijven. Dus Outlander werd mijn boek waarin ik alles kon uitproberen. Ik wilde het zeker niet aan iemand laten zien, dus het maakte niet uit wat ik deed.”

Het is dan ook daardoor dat het boek niet in te delen is onder een specifiek genre en er nog steeds vele discussies gaande zijn of het boek nu bijvoorbeeld onder fantasy of romantiek valt. Inmiddels zijn de boeken van Diana een ongekend succes en heeft Starz de verhaalwereld geadapteerd in een televisieserie. Heeft Diana nu bij het schrijven van het boek zelf ook de personages uit de serie in haar hoofd, of ziet ze nog steeds haar originele creaties? “Ik weet dat dit zo is voor een deel van mijn lezers, dat het beeld van de acteurs het originele beeld van de personages heeft overschreven. Maar dat is niet voor mij zo. Ik zie ze nog steeds zoals ik ze ooit heb bedacht.”

Natuurlijk werd Diana ook gevraagd wat haar favoriete boek is:

Nou, het is onmogelijk om één boek uit het hele universum te kiezen. Het gaat dan echt tussen Alice’s Adventures in Wonderland en Lonesome Dove. En met die beslissing probeer ik dan te bedenken wat deze boeken met elkaar gemeen hebben. Waarom vind ik deze beiden zo goed? En dan kom ik op een aspect dat mijn man altijd noemt ter referentie naar mijn werk, fictie waarin het één na het ander gebeurt.

The Great American Read is zeker een interessant televisieprogramma en wellicht nog een leuk concept voor ook een Nederlandse variant. Helaas is het programma niet in Nederland terug te kijken, aangezien we hier beperkt worden door de geografische locatie. Op YouTube zijn echter wel enkele fragmenten terug te vinden, die zeker het kijken waard zijn. Zo wordt in onderstaande video het verschil tussen fantasy en science fiction uitgelegd en vertelt George R.R. Martin over zijn inspiratiebronnen voor Game of Thrones.

Reacties

2
0